Preek - Geraakt en gezonden (ds. H.J. Messelink)
Hij vult je hart opnieuw met heilig vuur. Hij heiligt je en zo stuurt Hij je de wereld in.
Liturgie
LvK 328;
Ps 119:40;
Ps 16: 1,5;
Ps 86: 4,5;
NG 37.
Lezen: Johannes 17; tekst: Johannes 17: 15 en 17.
Preek
Gemeente van onze Heer Jezus Christus,
Mijn geloof zit op dit moment in een dipje. Dat gaat natuurlijk niet over mijzelf. Nee, ik heb dat de laatste tijd meermalen gemeenteleden horen zeggen: mijn geloof zit even in een dipje. Wat bedoelen ze daar nou mee? Dat kan een gevoel zijn: God is een poosje op afstand. Het geloof zegt me even niet zoveel. Het kan ook een constatering zijn: hé, een jaar geleden was ik er nog volop mee bezig, en nu lijken andere dingen opeens veel belangrijker. Dus: ik doe er op dit moment niet zoveel aan. Bijbellezen, eerlijk gezegd sla ik het al vaker over. Bidden, 't is op dit moment hoogstens routine. Kerkgang, ook niet denderend. Een dipje dus. Nou, daar kun je wat schouderophalend over doen: Gaat wel weer over, maakt iedereen wel eens mee. Je kunt je ook afvragen: hoe ernstig is dit eigenlijk? En wat kun je er aan doen? Dat lijkt me beter. Want het is niet niks. Ik zit even in een dipje, dat kan vol risico zijn. Ik wil hierop ingaan vanuit Johannes 17: hoe gevaarlijk dit is zie je in vers 15: je wordt niet uit de wereld weggehaald. De duivel zit je op de hielen. Wat kun je er aan doen, dat zie ik in vers 17: het gaat om de weg van de heiliging van ons leven. In de waarheid van Gods Woord. Over die 2 verzen mag ik vanmorgen u Gods Woord verkondigen.
Johannes 17 is het grote gebed van de Here Jezus vlak voor zijn gevangenneming en sterven. Dat gebed kun je in drie delen snijden: in vers 1-8 bidt Jezus voor Zichzelf: Hij verlangt naar de heerlijkheid die Hij had toen Hij nog thuis was bij Vader. In vers 9-19 bidt Hij voor zijn leerlingen en tenslotte vanaf vers 20 bidt Hij voor de eenheid van alle gelovigen. We letten op het middengedeelte: daarin zet Jezus Zich biddend in voor zijn leerlingen. Hij is een echte Middelaar: Hij treedt voor hen op bij de Vader. Hij beveelt ze aan bij de Vader. Het is een gebed om bewaring en heiliging ( vs 15 en 17!). Het valt op dat Jezus zegt in vs 9: niet voor de wereld bid Ik U. Daar zitten twee dingen in. Hij wil nu eerst Vaders aandacht vragen voor zijn zwakke leerlingen. Op dit moment richt Jezus Zich op diegenen voor Wie Hij zometeen sterven gaat. Zij moeten straks alleen verder, als Hij naar de hemel is gegaan. Hij kan dan niet langer bij hen zijn, zoals Hij op aarde bij hen was: Vader moet ze nu beschermen. En 2. Juist via die leerlingen, via zijn kerk, via het leven van Gods kinderen, moet Hij straks de wereld bereiken. De wereld heeft alleen toekomst als er een heilige kerk is. Daarom concentreert Jezus Zich in zijn voorbede op die groep zwakke leerlingen, zijn zorg-klas, die straks midden in de wereld zal staan en dan goed toegerust moet zijn. Daarom bidt Hij voor hen. Laten we daar eerst even bij stilstaan, broeders en zusters. We zien hier de grote zorg die de Here Jezus voor zijn volk laat zien. Als we ons daar eens wat meer bewust van zouden zijn! Wij maken ons zoveel zorgen, we zitten soms tot aan de nek in onze problemen. En een ontspannenheid daarin begint met het ons ervan bewust worden dat zijn zorg voor ons oneindig groot is. Als je daar toch eens wat meer van kon genieten! Dat juist Hij zorg voor ons heeft die alle macht in hemel en op aarde bezit.
Wat bidt Hij: Vader, niet dat U ze uit de wereld weghaalt, maar dat U ze bewaart voor de boze. Je zou misschien wel willen dat de Here God je uit dit leven weghaalt, je zomaar in 1x in de hemelse heerlijkheid zet. En zeker als je het heel moeilijk vindt om als christen te leven, als je veel tegenstand voelt, haat misschien wel, dan zou je kunnen denken: als ik hier maar weg was: bij God zijn, daar is alles mooi en goed. Maar de Here Jezus bidt je niet uit de wereld weg, niet uit de strijd weg. Want dan vergeten we dat dit Gods manier om tot zijn grote dag te komen: de manier van de kerk. Gods kerk is Gods manier om Zich te laten zien aan de mensen en zijn liefde door te geven. Wij zijn de brief van God, het 5e evangelie, heel vaak het 1e dat mensen 'lezen'. Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zegt Jezus, zend Ik ook jullie. Tjonge! Je zou kunnen zeggen: God nam wel een risico toen Hij zijn reputatie verbond aan mensen zoals wij! Gods volk: Gods gezicht in deze wereld. Zo is het.
Maar daarmee wordt het dus niet gemakkelijk. Want die wereld-dat is wel de wereld waarin de duivel is, de duivel, die Gods kinderen afschuwelijk haat. En wij zijn nog steeds buitengewoon vatbaar voor zijn aanvallen. Deze wereld is het toneel van een geweldige strijd; en als je bij de Here Jezus hoort, word je werkelijk in deze strijd betrokken. "Mijn geloof zit in een dipje", dat klinkt wat onschuldig. Maar het betekent ook: juist nu ben je heel kwetsbaar; op zulke momenten wacht de satan om je te pakken en je echt van God te vervreemden. Als je bij Jezus hoort, ben je het echte doelwit van de duivel. Hij wil alleen maar Gods werk, ook in jou, stuk maken. Zijn wij ons eigenlijk wel hiervan bewust? Ik vraag me dat af. Ik hobbel zovaak van de ene dag in de andere. En dan lees ik zo'n gebed van de Here Jezus-en Hij kan het weten-en dan schrik ik: gaat het hier over mij? Ben ik in een geestelijke strijd betrokken? Uit zo'n dipje komen, dat houdt ook in: je weer bewust worden van die strijd, dat je echt in een boze wereld leeft. Naarmate we ons daarvan niet bewust zijn, en dus ook niet van de noodzaak van Goddelijke bescherming, laten we zien dat we in het geloof nog niet erg gegroeid zijn. Als we het zometeen over 'heiligen' hebben, dan hoort bij de de noodzaak van het zien daarvan, dat we oog krijgen voor de macht van onze tegenstander. Het was Jezus' grote zorg dat Hij zijn leerlingen achterliet in een boze wereld. Daarom smeekte Hij zijn Vader om ze te beschermen en bewaren. Moet je je voorstellen: voor Jezus naar de hemel ging, zag Hij de machten van de duisternis zich opstellen, zich gereed maken om op zijn leerlingen af te stormen. Jezus spreekt over 'de wereld'. De wereld die haat. Wat merken wij daar nu van? Als we daar nou niets van merken, ligt dat dan aan de wereld of aan ons?Je kunt je nl afvragen of wij niet het gevaar lopen ons heel erg aan te passen aan de wereld. En dan kun je denken aan je manier van leven: als het leven voor ons ook 1 groot feest is, als er geen rust meer is om ons echt op God te concentreren, wat voor verschil is er dan met je buurman? Maar je kunt ook denken aan onze leer: als we vandaag horen dat elke weg naar God toe goed is, wat voor verschil maakt het dan nog? Maar als je zegt dat de mens slecht is en nooit in staat zichzelf op te werken tot God, dat je verlost moet worden, ja dan stuit je op een muur van onbegrip en afwijzing. Het kruis veroordeelt elk mens en zegt dat iedereeen van nature onder Gods toorn ligt. Waarom haatten de mensen Christus: omdat Hij zei: jullie zijn niet goed, jullie zijn zondaren. Jezus werd gehaat om wat Hij zei. En hoe meer wij op Christus lijken, ook met deze boodschap, hoemeer we de afkeer voelen. Uit die wereld haalt Christus ons niet weg. Zelfs niet, nu de duivel zich druk maakt om ons. Hij vindt het heerlijk: zo'n dipje in het geloof-als we de moed laten zakken-als we de bijbel niet meer openen-als we verslappen in het bidden en in de kerkgang. Hij zit, wat dit betreft, nooit in een dipje en Hij wil alleen maar dat het tussen God en u niet goed is-of dat nou komt door slapheid, door trots, door gevoel van minderwaardigheid-het maakt hem helemaal niks uit. Het voortdurend gericht zijn op jezelf en niet op God---daar is het hem om te doen. Gemeente, kijk toch goed naar jezelf: jij, u, ik, wij zijn het doelwit van de satan. En wat bidt Jezus dan: Vader, bewaar hen, bewaak hen. Mooi dat we deze tekst lezen tussen Hemelvaart en Pinksteren. Want we weten dat Vader het gebed van zijn Zoon heeft verhoord: door de Heilige Geest te zenden die ons aan de Here Jezus verbindt. En die Geest in ons is sterker dan alle machten van de wereld en de duivel. Die Geest richt ons leven op God, doet ons onze blijdschap en ons geluk vinden in God, doet ons boven het tijdelijke uitzien naar het eeuwige leven, schenkt ons vrede en rust, stort Gods liefde uit in ons hart. Zo worden we bewaard voor de boze. Want de duivel kan niks met mensen die hun geluk in God zoeken. En die Geest schakelt ons nu zelf ook in. Dat is vers 17-het 2e deel van de preek: wat kun je er nu zelf aan doen?
Nou, dan begint de Here Jezus over heiligheid. Vader: heilig hen in uw waarheid. Proef dat woord eens: heiligheid. Dat kan je afschrikken: het past niet bij mij. Of het stoot je af: heilig-zijn dat is heilig-boontje zijn, je mag niks, het is bekrompen. We houden niet zo van dat woord. Maar Jezus vindt het belangrijk. Vlak voor zijn sterven, als Hij zijn leerlingen de wereld instuurt, begint Hij over heiliging! Stel je dat voor: wat geeft Jezus ze mee: een dik boek waarin alle bezwaren tegen het geloof ontzenuwd worden? Allerlei goeie adviezen? Een handleiding hoe je moet evangeliseren? Nee, Hij geeft hun heiliging mee. Dat is blijkbaar het voornaamste. Hoe kun je de ander, je eigen kind, je buurman, je collega, helpen zodat hij God beter leert kennen, hoe kun je Gods gezicht zijn op aarde: in de 1e plaats door in je eigen leven te laten zien wat heiliging is. Wanneer zullen je kinderen zich aangesproken voelen door wat je over God vertelt? Als ze in je manier van leven iets bijzonders opmerken. Omgekeerd ook. VB: Stel dat je al hoestend en rochelend over straat loopt en er iemand naar je toekomt die ook hevig loopt te kuchen. Die kuchende persoon raadt je aan naar de dokter te gaan. Zou je zijn advies opvolgen? Nee toch? De dokter heeft die man kennelijk ook niet kunnen helpen. Zo'n negatieve reactie krijg je ook als blijkt dat je geloof je op geen enkele manier veranderd heeft. God verlangt ernaar-dat is heiligheid-dat iets van zijn schoonheid door jou weerspiegeld wordt. Heiliging heeft helemaal niets te maken met een sombere instelling of een bekrompen leven. De heiligheid van Jezus was juist ongelooflijk mooi. Die maakte Hem heel aantrekkelijk.
Wat is heiliging: gaat het om een heleboel regels? Nee, heiliging betekent dat je ogen maar op 1 ding zijn gericht, dat je een ongedeeld hart hebt. Heiliging is: op 1 doel gericht zijn. Alles ervoor aan de kant zetten. Zoals een atleet die op de Olympische spelen een medaille wil halen, daar steeds op gericht is. O ja, hij doet ook wel eens iets anders, naar vrienden gaan, computeren. Maar bij alles wat hij doet, houdt hij het oog gericht op dat ene doel. Z'n dagindeling wordt erdoor bepaald. Ja alles. Heiliging betekent dat-als een laserstraal-alles in je leven op 1 doel is gericht. Er is niets wat het bij dat ene haalt. Als Jezus Zich heiligt voor de verlossing van zijn volk, betekent dit dat niets Hem daarvan kan afhouden. Heiliging betekent voor ons dat het dienen van God niet langer 1 van de dingen in je leven is die je belangrijk vindt. Het is het allerbelangrijkste geworden. Daarbij gaat het om een beslissing, een besluit. Dat je zegt: God ik zal U gehoorzamen. Niet: God, ik zal U gehoorzamen als ik eerst dit of dat... of als ik er eerst maar weer zin in heb, eerst maar weer uit dat dipje ben. Nee, het gaat er om dat je God wilt gehoorzamen, ongeacht wat er zal gebeuren. Je gehoorzaamt Hem…of niet. Er is geen tussenweg. Wil je dat? Soms komt dat er echt op aan. Sommigen mensen verlaten God of gooien het met Hem op een akkoordje om hun vriend of vriendin, om maar die ene vast te kunnen houden. Dan maak je maar zo van die ene jouw god. Die ene die je ook om God zelf niet los kunt laten. Maar weet je wat heiliging betekent? Dat je je recht op zelfbeschikking opgeeft. Het is van tweeen een: of jij bent knapper dan God of Hij is knapper dan jij; of God weet wat goed voor je is of jij weet het beter. De Bijbel vraagt je: Wie is uiteindelijk de Heer van je leven? Wie heeft het in jouw leven voor het zeggen? Ga je echt alleen voor God…..of niet?
Heiliging is dat je een ongedeeld hart hebt ( Ps. 86). Verenig mijn hart om Uw naam te vrezen. David vraagt of de HERE hem de kracht wil geven geen 2 heren te dienen. Da's moeilijk. Want je wilt best God gehoorzamen. Maar tegelijk wil je niet afgaan voor de mensen. En je wilt dat ze goed over je denken. Dan wordt het beeld dat mensen van je hebben je afgod. Maar als je God onvoorwaardelijk wilt dienen, merk je dat je hart bevrijd wordt. Heiliging betekent dat je wel in de wereld bent maar tegelijk steeds minder vatbaar voor wat slecht is en voor wat de mensen van je denken. Want je heb die wereld niet nodig om gelukkig te zijn en bevestigd te worden. Heiliging betekent dat Christus recht op je heeft en de Heer van je leven is. In je denken en doen wil je steeds meer op Hem gaan lijken. Jezus was niet bang voor wat de mensen van Hem vonden. Hij was ook niet haatdragend of verbitterd, niet over van alles en nog wat bezorgd. Heiliging wil zeggen dat je daar in groeit. Je kunt van een heleboel dingen genieten maar je wordt er geen slaaf van. Je bent slaaf van Christus. Dat is niet saai. Heiliging is het mooiste wat er is. Als God je doel is, vallen alle aardse zaken op hun plek.
Nou, als dit het is, hoe kom je dan uit dat dipje en tot een verlangen naar heiliging? In de Bijbel wordt heiligheid soms vergeleken met een vuur. (Gods heiligheid---brandende braambos). Daaruit kun je opmaken dat er voor die heiliging 2 dingen nodig zijn: brandstof en zuurstof, het 1 kan niet zonder het ander. In vers 17 vind je de brandstof oftewel: de waarheid: Heilig hen in uw waarheid, bidt Jezus. Het Woord van God is de waarheid. Jezus bidt dus om onze concentratie op het Woord van God. In dat Woord is God zelf aanwezig; als je de Bijbel gaat lezen, ontmoet je God, kom je in de werkelijkheid van God. Uw Woord is de waarheid, dat is de ontdekking dat God niet alleen bestaat, maar erbij is, er echt is, dichtbij, dat Hij in Jezus Christus liefdevol dichtbij is. Zo omgaan met de Bijbel gemeente, dat is zo rijk, dat is de brandstof voor een heilig leven. Daarbij heb je ook zuurstof nodig, dat is de liefde en genade van Jezus. Hij heeft Zichzelf geheiligd voor ons. Hij heeft Zich zonder reserve gegeven in zijn offer voor ons. Omdat Hij dat deed, kunnen de leerlingen en wij ons nu ook geven aan God. Zijn sterven is de zuurstof van ons leven. Het is dus het een en het ander: brandstof en zuurstof: Gods waarheid, Gods Woord je almeer eigen maken en geloven in Christus'offer voor jou, zijn genade. Die combinatie zal het vuur in je aansteken. Diep van binnen ontbrandt dan het verlangen naar een heilig leven: je helemaal geven aan God, ernst maken met een doelgericht leven.
Kent u dat verlangen? Dat is prachtig. Dan kom je uit die dip, dan groeit het weer in je hart: Heer, U bent mijn leven, ik ga weer voor U. En weet u: zo'n persoonlijk heilig leven, dat is vruchtbaar. Weet u hoe de kerk gegroeid is door de eeuwen heen: door de heiliging van Gods kinderen; doordat anderen zagen: die gaan echt voor God, hun leven is veranderd. Ze vinden geld en status en carriere niet het belangrijkste, maar God! Misschien moet dat vandaag wel onze grootste zorg zijn: een gebrek aan heilig leven, heiliging in je eigen leven. Mensen zijn vandaag niet zo geinteresseerd in dominees en preken; ze willen weten hoe iemand leeft. Doe je zoals je zegt? Hang je niet aan bezit? Kun je voor God kiezen ook als je iets of iemand moet loslaten? Ben je echt vriendelijker dan anderen? Ben je niet bang voor de dood? Wat is er eigenlijk bijzonder aan jou dat ik je zou moeten volgen? Bevraag daarom eerst jezelf, brs en zrs: hoe ziet mijn leven er eigenlijk uit? Misschien schiet je juist wel schromelijk tekort in je heiliging. Misschien moet je je wel bekeren en breken met bepaalde zonden, met een manier van leven die niet bij God past. Waarom is het leven van veel mensen smakeloos en zonder blijdschap? Omdat ze alleen voor zichzelf leven; als je geen hoger doel hebt dan een mooi huis, heb je maar een lage ambitie. Kijk eens naar jezelf, of je nou in een dipje zit of niet: hoe sterk is jouw relatie met God? En weet dit: je kunt pas een ander tot zegen zijn, als je zelf gezegend bent. Je kunt pas gezondene zijn, als je aangeraakt bent door de liefde van Jezus. Hij komt vanmorgen weer jouw leven binnen en zegt: Ik hou ontzettend veel van jou. Ik stierf voor jou. Ik geef je mijn Geest. Ontvang mijn zegen, kom maar hier: genade en liefde van Mij voor jou. Geen dipje, maar de volheid van Jezus'liefde. Dan kun je er op uit en anderen tot zegen zijn. Steeds weer mag je terug naar de Here Jezus en van Hem ontvangen, elke dag, ook als je weer eens in een dipje zit. Hij vult je hart opnieuw met heilig vuur. Hij heiligt je en zo stuurt Hij je de wereld in. Jouw heiliging is de inhoud van zijn gebed. En Vader verhoort dit gebed heel graag. Amen.
Preek van Ds H.J. Messelink - Zwolle Zuid
Preek van 2005
Graag melden aan ds H.J. Messelink waar en wanneer deze preek is gelezen in een kerkdienst