Centrum-G

Pasen: Dat is leven in zijn kracht!

Inleiding/ervaringen uitwisselen
Voor christenen is Pasen het feest van de opstanding van Jezus uit de dood. Hij heeft de dood overwonnen. Hij is Heer in je leven. Wat heeft dat voor gevolgen?

Lees het interview met Gerard.
Toen mijn schoonmoeder was overleden, dacht ik: dood is dood. Tegelijk vroeg ik me altijd al af wat het doel van dit leven was en of er misschien toch iets na de dood zou zijn. Mijn ouders waren wel hervormd, maar na hun trouwen hebben ze het geloof losgelaten. Thuis werd er nooit gebeden of over het geloof gesproken. Ik had een paar dagen vrij rond de begrafenis en toen kwam er een ouderling van de kerk langs om mijn zoon uit te nodigen voor catechisatie. We raakten aan de praat over het overlijden van mijn schoonmoeder en over de zin van het leven.
Dit toevallige bezoek bracht mij verder. Ik kwam erachter dat ik zoekende was, maar dat de Here God mij ook gezocht had. De ouderling nodigde mij uit eens naar een jeugddienst te komen, omdat het daar allemaal wat makkelijker te begrijpen is dan in een gewone kerkdienst. De jeugddiensten spraken mij enorm aan. Ik wilde er wel bijhoren, die mensen straalden wat uit. Hoe ze met elkaar omgingen en meeleefden in mooie en moeilijke situaties. Ik was dat helemaal niet gewend. Het was altijd ieder voor zich. De ouderling nodigde mij daarna uit voor een open kring. Dat wilde ik wel eens proberen. Ik moest er alleen naar toe, want mijn vrouw zag het allemaal niet zo zitten. De eerste keer ging ik met knikkende knien. Op die kring kwam alles over geloven aan de orde. Elke vraag kon gesteld worden.
Na een tijdje vroeg ik of ik belijdenis kon doen. Ik kreeg toen als reactie van de kringleider: dat moet je gewoon doen. Krijg nou wat, dacht ik, ik weet nog veel te weinig. In een gesprek met de dominee heb ik dat ook gezegd. De dominee reageerde heel laconiek: Dat geeft niets, je leert steeds verder. Toen ben ik belijdeniscatechisatie gaan volgen. We waren met een grote groep mensen, acht ouderen en veertien jongeren. Rond Pasen zouden we een weekendje weggaan. Partners en vrienden mocht je meenemen. Ik wilde heel graag dat mijn vrouw meeging, maar ik dacht niet dat zij zou willen. Toen hebben we er in de groep voor gebeden en wat ik niet had verwacht, gebeurde: zij wilde ook mee. Tijdens het weekend raakte zij in gesprek met de anderen. Het sprak haar steeds meer aan en zij wilde de Here Jezus toen ook gaan volgen in haar leven. Weet je wat zo mooi is: in de hemel juichen de engelen als er iemand tot geloof komt!
Mijn vrouw heeft toen een soort spoedcursus belijdeniscatechisatie gedaan. En kort daarna hebben we samen belijdenis gedaan. Samen voor God geknield kregen we Zijn zegen. Dat zal ik nooit meer vergeten. Ze zeggen wel eens dat mensen in God gaan geloven door moeilijke omstandigheden. Dat was bij ons helemaal niet zo. Wij hadden het heel goed met elkaar en toen zijn wij tot geloof gekomen. Volgens mij was dat een voorbereiding voor een verschrikkelijk moeilijke periode die ging komen. Onze zoon heeft iets meer tijd en geduld nodig dan anderen. Maar eigenlijk was het allemaal heel goed met hem tot hij werk ging zoeken. Hij heeft 22 werkgevers gehad. Bijna niemand heeft meer het geduld met zon jongen. Op een gegeven moment trok hij het niet meer en moest hij opgenomen worden. Ik vond het verschrikkelijk moeilijk om mijn eigen zoon weg te moeten brengen naar een inrichting. Hij heeft er een jaar therapie en rust gehad. Gelukkig waren er in deze periode veel mensen om ons heen die ons hielpen en voor ons baden. We werden gedragen door de gemeente. Nu heeft hij een baan als assistent huismeester en is hij helemaal op zijn plek.
Ik was 46 toen ik tot geloof kwam, maar leeftijd maakt helemaal niets uit. Je mag altijd tot God komen. Hij is naar je op zoek. Doe het voor het te laat is. Je mist anders ontzettend veel. Je hoeft niet eerst heel veel te weten of goed te zijn om naar God te kunnen gaan. Onze dominee zei me: Als je s avonds naar buiten kijkt naar de sterren, steek dan je handen omhoog en zeg: Here God, hier ben ik. Dat is genoeg. De rest komt dan vanzelf wel. Dat doe ik nu. s Avonds voor het slapen gaan, kniel ik altijd en spreek tot God. Dan krijg ik rust en kan ik lekker gaan slapen.
Zijn er punten die je herkent? Zo ja, welke? Waarin kun jij van Gerard leren?

Bijbelstudie
Lees: Galaten 2:20 en Efeziërs: 1: 19 en 20.

• Wat betekenen die verzen voor je?
• Hoe ben jij een leesbare brief van Hem (2 Kor. 3: 2, 3)? Wat zouden anderen in jou kunnen lezen?
• En hoe is je gemeente een leesbare brief?
• Zijn er dingen waarin jij en je gemeente moeten veranderen? Welke?